Υπόθεση Leopold και Loeb: Το πείραμα του τέλειου εγκλήματος – 1

Loeb και Leopold

Της Νίνας Κουλετάκη

Εισαγωγή

Τον Ιούλιο του 1924, η πόλη του Chicago –αλλά και ολόκληρη η Αμερική- θα συγκλονιστεί από ένα πρωτοφανές έγκλημα, το οποίο θα ανατρέψει όλες τις επικρατούσες αντιλήψεις και θα γκρεμίσει τα στεγανά της κοινής γνώμης για το ποιος μπορεί να γίνει εγκληματίας.

Οι δολοφόνοι, δύο στον αριθμό, δεν θα προέρχονται από τα κατώτερα λαϊκά στρώματα, αλλά θα είναι γόνοι των πιο πλουσίων και αριστοκρατικών οικογενειών της πόλης, το ίδιο όπως και το θύμα. Αυτό όμως που κάνει την δολοφονία του Bobby Franks, από τους Nathan Leopold και Richard Loeb μοναδική και άξια μελέτης, είναι το γεγονός πως ήταν εντελώς αναίτια. Μια δολοφονία όπου το κίνητρο απουσίαζε ολοκληρωτικά, ωστόσο έγινε με πλήρη συνείδηση, απλά και μόνο γιατί οι δράστες πίστευαν πως η ομολογουμένως εντυπωσιακή- εξυπνάδα τους θα τους επέτρεπε να διαπράξουν το τέλειο έγκλημα, για το οποίο ουδέποτε θα πλήρωναν.

Η δολοφονία του Bobby Franks θεωρήθηκε στην εποχή της το έγκλημα του αιώνα μέχρι που, οκτώ χρόνια αργότερα, μια άλλη διαβόητη υπόθεση θα της κλέψει τη «δόξα»: αυτή της απαγωγής και της δολοφονίας του μικρού Lindbergh (την υπόθεση Lindbergh μπορείτε να διαβάσετε σε πέντε μέρη εδώ: 1 2 3 4 5 ).

Ο Bobby Franks, με τον πατέρα του Jacob, λίγες μέρες πριν τη δολοφονία του

Το θύμα

Οι Franks κατοικούσαν στο Kenwood, μια πλούσια γειτονιά του Chicago. Ζούσαν μιαν ήρεμη ζωή ανάμεσα στην εβραϊκή ελίτ του Kenwood, αλλά δεν είχαν γίνει κοινωνικά αποδεκτοί απ’ αυτήν για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχάς είχαν απαρνηθεί τον ιουδαϊσμό για τον χριστιανισμό. Επιπλέον, είχαν αποκτήσει την πολύ σημαντική περιουσία τους από τα ενεχειροδανειστήρια που διατηρούσαν, γεγονός που δεν επέτρεπε να τους ανοίξουν οι πύλες της υψηλής εβραϊκής κοινότητας του Kenwood, που έβριθε πανίσχυρων επιχειρηματιών, τραπεζιτών και δικηγόρων.

Την Τετάρτη 21 Μαΐου του 1924, ο δεκατετράχρονος Robert «Bobby» Franks επέστρεφε σπίτι του, με τα πόδια, από το σχολείο μόνος του. Ένα αυτοκίνητο σταμάτησε δίπλα του κι ένα, πολύ γνωστό στον Bobby, πρόσωπο του χαμογέλασε από το παράθυρο. Ο μικρός μπήκε χωρίς δισταγμό στο αυτοκίνητο, το οποίο ξεκίνησε αναπτύσσοντας ταχύτητα.

Robert «Bobby» Franks

Την ώρα του μεσημεριανού γεύματος ο Bobby δεν είχε επιστρέψει σπίτι ούτε είχε επικοινωνήσει με τους γονείς του, τον Jacob και την Flora Franks. Ο αδελφός του Jack και η αδελφή του Josephine δεν είχαν την παραμικρή ιδέα για το πού μπορεί να βρισκόταν. «Ίσως να παίζει τέννις στους Loeb», υπέθεσε ο Jack, κάτι που ο Bobby συνήθιζε να κάνει. Το σπίτι των Loeb ήταν δίπλα σε αυτό των Franks κι ο Jacob έριξε μια ματιά στο γήπεδο του τέννις, που φαινόταν καθαρά από το παράθυρο: κανείς δεν βρισκόταν εκεί.

Το σπίτι των Franks

Ενώ η Flora τηλεφωνούσε στους συμμαθητές του Bobby, o Jacob επικοινώνησε με τον διευθυντή του σχολείου, για την περίπτωση που ο Bobby είχε –κατά λάθος- κλειδωθεί μέσα στο άδειο κτήριο. Επίσης επικοινώνησε με τον Samuel Ettelson, έναν επιφανή δικηγόρο και φίλο της οικογένειας, για να αποφασίσουν από κοινού τις ενέργειές τους. Ο Jacob και ο Ettelson, μαζί με τον διευθυντή του σχολείου, έψαξαν το κτήριο από άκρη σ’ άκρη: πουθενά δεν ανακάλυψαν ούτε ίχνος του Bobby.

Όσο οι δύο άντρες έλειπαν, η Flora δέχτηκε ένα τηλεφώνημα. Κάποιος άντρας, που της συστήθηκε ως Johnson, της είπε: «Ο γιος σας έχει απαχθεί. Είναι καλά στην υγεία του. Θα επικοινωνήσουμε μαζί σας το πρωί για περαιτέρω οδηγίες». Όταν ο Jacob και ο Ettelson επέστρεψαν σπίτι, τη βρήκαν λιπόθυμη στο πάτωμα.

Flora Franks και Samuel Ettelson

Στις 2 τη νύχτα ο Jacob και ο Ettelson πήγαν στο αστυνομικό τμήμα αλλά, καθώς κανείς από τους ντετέκτιβς που γνώριζε ο Ettelson είχε βάρδια, αποφάσισαν να φύγουν και να επιστρέψουν αργότερα το πρωί. Τους πρόλαβε ο ταχυδρόμος, που έφερε ένα συστημένο και κατεπείγον γράμμα. Έγραφε τα εξής:

«Αγαπητέ Κύριε,

Καθώς, αναμφίβολα, γνωρίζετε πλέον, ο γιος σας έχει απαχθεί. Σας διαβεβαιώνουμε ότι, επί του παρόντος, χαίρει άκρας υγείας. Δεν έχετε να φοβάστε για την ασφάλειά του, με την προϋπόθεση ότι θα ακολουθήσετε προσεκτικά τις οδηγίες αυτού του γράμματος αλλά και των άλλων που θα ακολουθήσουν. Στην περίπτωση, εντούτοις, που θα αποκλίνετε από αυτές, έστω και στο ελάχιστο, η ποινή θα είναι ο θάνατος του γιου σας.

1. Για προφανείς λόγους δεν θα επικοινωνήσετε με την αστυνομία αλλά ούτε και με ιδιωτικό ντετέκτιβ. Αν ήδη έχετε πράξει κάτι τέτοιο, ας συνεχίσουν τις έρευνές τους, ωστόσο εσείς δεν θα τους αναφέρετε αυτό το γράμμα.

2. Εξασφαλίστε μέχρι σήμερα το μεσημέρι $10.000. Το ποσό πρέπει να είναι ολοκληρωτικά σε παλιά χαρτονομίσματα, ως εξής: $2.000 σε χαρτονομίσματα των $20, $8.000 σε χαρτονομίσματα των $50. Επαναλαμβάνω ότι τα χαρτονομίσματα πρέπει να είναι παλιά και χρησιμοποιημένα. Οποιαδήποτε απόπειρα να συμπεριλάβετε καινούργια ή σημαδεμένα χαρτονομίσματα ακυρώνει τη «συμφωνία» μας.

3. Τα χρήματα πρέπει να τοποθετηθούν σ’ ένα μεγάλο ξύλινο κουτί από πούρα ή, αν αυτό δεν είναι εφικτό, σ’ ένα χαρτοκιβώτιο από χοντρό και ανθεκτικό χαρτόνι το οποίο, στη συνέχεια, θα τυλίξετε με λευκό χαρτί. Όλα τα ανοίγματα του λευκού χαρτιού περιτυλίγματος θα σφραγιστούν με βουλοκέρι.

4. Να είστε έτοιμος, με χρήματα και πακέτο όπως περιγράφονται ανωτέρω, στη 1 το μεσημέρι και να περιμένετε σπίτι σας. Εξασφαλίστε ότι το τηλέφωνο είναι ελεύθερο»

Το γράμμα έφερε υπογραφή George Johnson και διαβεβαίωνε πως αν τα λύτρα παραδίδονταν σύμφωνα με τις οδηγίες, ο Bobby θα επέστρεφε σπίτι του σώος και αβλαβής.

Το γράμμα του απαγωγέα

Ενώ ο Jacob έφυγε για να συγκεντρώσει τα χρήματα, ο Ettelson κάλεσε τον επικεφαλής των ντετέκτιβς στο Αστυνομικό Τμήμα του Chicago, ο οποίος ήταν φίλος του. Στο μεταξύ, το πτώμα ενός αγοριού ανακαλύπτεται από έναν περαστικό, πεταμένο σ’ έναν αγωγό νερού, κοντά στη Wolf Lake. Παρόλο που η οικογένεια δεν πιστεύει ότι το νεκρό παιδί είναι ο Bobby, ο αδελφός της Flora σπεύδει να ελέγξει.

Ακολουθεί δεύτερο τηλεφώνημα απ’ τον απαγωγέα, στο οποίο ενημερώνει τον Jacob ότι στέλνει ένα ταξί να τον παραλάβει. Του δίνει οδηγίες να μεταβεί, με τα χρήματα, σ’ ένα φαρμακείο στον αρ. 1465 της Ανατολικής 63ης Οδού. Ο ταραγμένος Jacob δεν σημειώνει την διεύθυνση και την ξεχνά.

Το τηλέφωνο ξαναχτυπά σε δευτερόλεπτα. Είναι ο κουνιάδος του Jacob. To νεκρό αγόρι στον αγωγό είναι ο Bobby Franks.

Οι θύτες

Ο Richard A. Loeb, γεννημένος στις 11 Ιουνίου του 1905, ιδιαίτερα ευφυής και ο νεαρότερος, σε ηλικία, απόφοιτος στην ιστορία του Πανεπιστημίου του Michigan. Μετά την ολοκλήρωση κάποιων μεταπτυχιακών μαθημάτων, σκόπευε να εισαχθεί στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Chicago. O πατέρας του, Albert Loeb, είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως δικηγόρος για να συνταξιοδοτηθεί ως αντιπρόεδρος της Sears and Roebuck, της πασίγνωστης αλυσίδας πολυκαταστημάτων που ξεκίνησε από το Chicago.

Το σπίτι των Loeb

Eκτός από το εντυπωσιακό μέγαρο στο Kenwood, το οποίο βρισκόταν δίπλα σ’ εκείνο των Franks και μόλις δυο τετράγωνα από εκείνο των Leopold, η οικογένεια διέθετε και ένα θερινό αντίστοιχο στο Charlevoix του Michigan. Η μητέρα του Richard ήταν καθολική, ενώ ο πατέρας του εβραίος.

Richard Loeb

Ο Loeb ήταν παθιασμένος με το έγκλημα. Πέρα από τα πανεπιστημιακά συγγράμματα, διάβαζε μανιωδώς αστυνομικά μυθιστορήματα. Διάβαζε για εγκλήματα, σχεδίαζε εγκλήματα και διέπρατε εγκλήματα αν και, μέχρι το 1924, δεν είχε βλάψει άνθρωπο. Για τον Loeb, το έγκλημα είχε γίνει ένα είδος παιχνιδιού: ήθελε να διαπράξει το τέλειο έγκλημα, απλά και μόνο για να αποδείξει ότι αυτό ήταν δυνατόν να υπάρξει.

Ο Nathan Freudenthal Leopold, Jr, γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου του 1904. Την εποχή της δολοφονίας είχε τελειώσει το κολλέγιο και ήταν φοιτητής στην Νομική Σχολή του Chicago. Σπούδαζε δεκαπέντε γλώσσες και μιλούσε ήδη πέντε. Επίσης ήταν εξαιρετικός ορνιθολόγος, με εθνική αναγώριση για την αυθεντία του πάνω στο Kirtland Warbler, ένα απειλούμενο είδος ωδικού πτηνού. Ενδιαφερόταν για την φιλοσοφία μα, περισσότερο από όλους και όλα, ενδιαφερόταν για τον Richard Loeb.

Nathan Leopold

Όπως και ο φίλος του, ο Leopold ήταν παιδί του πλούτου και της ευκαιρίας. Η οικογένειά του ήταν μια αξιοσέβαστη οικογένεια γερμανοεβραίων που μετανάστευσε στην Αμερική γύρω στο 1820. Ξεκίνησε να δημιουργεί τη μεγάλη της περιουσία διακινώντας σιτηρά, μεταλλεύματα και άλλα φορτία στις Μεγάλες Λίμνες. Ο πατέρας του Leopold ήταν ένας εκατομμυριούχος βιομήχανος κουτιών. Ο ταλαντούχος νεαρός σκόπευε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Harvard, τον Σεπτέμβρη του 1924, αφού επέστρεφε από τις θερινές διακοπές της οικογένειας στην Ευρώπη.

Το σπίτι των Leopold

Οι δύο νέοι είχαν συναντηθεί από την εφηβεία τους, καθώς τα σπίτια τους ήταν πολύ κοντά αφενός, σύχναζαν στους ίδιους αριστοκρατικούς κύκλους αφετέρου. Επίσης μοιράζονταν το ίδιο μεγάλο ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία, ιδίως για τον Friedrich Nietzsche και τη θεωρία του Υπερανθρώπου. Συμφωνούσαν με την αμφισβήτηση των ηθικών κωδίκων από τον φιλόσοφο και συμμετείχαν σε ένθερμες σχετικές συζητήσεις σε διάφορες ομάδες διανοουμένων στο Πανεπιστήμιο του Chicago. H πνευματική και φιλική τους σχέση δεν άργησε να εξελιχθεί και σε σεξουαλική: ο Nathan και ο Richard έγιναν εραστές.

Όλα αυτά οδήγησαν τους δύο νεαρούς να κάνουν μαζί κάτι, που δεν θα έκαναν ποτέ ο καθένας μόνος του: φόνο.

Συνεχίζεται

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Υπόθεση Leopold και Loeb: Το πείραμα του τέλειου εγκλήματος – 1”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s