Υπόθεση Leopold και Loeb: Το πείραμα του τέλειου εγκλήματος – 2

Προηγούμενο

Loeb και Leopold

Της Νίνας Κουλετάκη

Το χρονικό του φόνου

Οι Loeb και Leopold σχεδίαζαν τον φόνο για αρκετούς μήνες, προσπαθώντας να βρουν έναν τρόπο να καταφέρουν να εισπράξουν τα λύτρα αποφεύγοντας, ταυτόχρονα τη σύλληψη. Στις 21 Μαΐου του 1924, ημέρα Τετάρτη, έθεσαν το σχέδιό τους σε κίνηση. Οι δυο τους ξεγέλασαν τον Bobby Franks, το δεκατετράχρονο γειτονόπουλό τους και μακρινό συγγενή του Loeb, και τον έπεισαν να μπει μαζί τους στο αυτοκίνητο που είχαν νοικιάσει. O ένας από τους δύο (μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλυφθεί ποιος) χτύπησε τον Bobby με ένα σκαρπέλο και στη συνέχεια, ο άλλος, σφήνωσε μια κάλτσα στο στόμα του μικρού. Σύντομα ο Bobby Franks ήταν νεκρός.

Οι δολοφόνοι κάλυψαν το σώμα του παιδιού, ώστε να μην είναι ορατό σε κάποιον που θα έριχνε μια ματιά στο αυτοκίνητο και, στη συνέχεια, οδήγησαν μέχρι που έφτασαν σε μιαν απομονωμένη τοποθεσία, στην περιοχή της Wolf Lake, στο Hammond της Indiana. Έγδυσαν τον Bobby και άφησαν το πτώμα του στην άκρη του δρόμου. Το έλουσαν με υδροχλωρικό οξύ, ώστε να καταστήσουν δύσκολη την αναγνώριση. Έπειτα επέστρεψαν στην πόλη του Hammond και έφαγαν hot dogs σε μια καντίνα.

Tο διάγραμμα με τις διαδρομές των δολοφόνων, την ημέρα του εγκλήματος

Μετά το γεύμα τους πήγαν ξανά στο σημείο όπου είχαν αφήσει το πτώμα του άτυχου παιδιού και το μετέφεραν πίσω στο Chicago, τυλιγμένο σε μια ρόμπα, όπου το έκρυψαν μέσα σε έναν αγωγό νερού, δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές του σταθμού Pennsylvania, κοντά στην 118η Οδό. Τότε μόνο τηλεφώνησαν στην μητέρα του Bobby, για να την πληροφορήσουν για την απαγωγή του γιου της. Ταχυδρόμησαν το γράμμα με τις οδηγίες –το οποίο είχαν γράψει σε μια γραφομηχανή που είχαν αγοράσει ειδικά γι αυτόν τον σκοπό- στους Franks. Oι Loeb και Leopold έκαψαν τα ρούχα που φορούσαν και που είχαν λερωθεί από το αίμα του θύματός τους. Eπίσης προσπάθησαν να καθαρίσουν τα ίχνη αίματος από την ταπετσαρία του νοικιασμένου αυτοκινήτου. Πέρασαν το υπόλοιπο της βραδιάς παίζοντας χαρτιά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα που θα μπορούσε να τους ταράξει, περιμένοντας την πληρωμή των λύτρων.

Την ίδια ώρα –και πριν οι Franks πληρώσουν τα λύτρα- ένας πολωνός μετανάστης, εργάτης στις σιδηροδρομικές γραμμές, ο Tony Minke, ανακάλυψε το άψυχο σώμα του Bobby Franks. Το νέο διαδόθηκε αμέσως, καθώς ολόκληρη η πόλη έψαχνε το εξαφανισμένο παιδί. Οι δύο δολοφόνοι κατέστρεψαν και ξεφορτώθηκαν την γραφομηχανή που είχαν χρησιμοποιήσει για να γράψουν το σημείωμα των λύτρων και έκαψαν τη ρόμπα στην οποία είχαν τυλίξει το πτώμα του Bobby για να το μεταφέρουν.

Η γραφομηχανή των δολοφόνων

Η έρευνα

Από τη στιγμή της ανακάλυψης του πτώματος του Bobby Franks, τα γρανάζια της έρευνας άρχισαν να κινούνται πυρετωδώς. Δυστυχώς μια μεγάλη ευκαιρία είχε χαθεί, καθώς ο Jacob Franks και ο Samuel Ettelson δεν θυμόντουσαν την ακριβή διεύθυνση του φαρμακείου, όπου έπρεπε να μεταβούν και να περιμένουν τις νέες οδηγίες του απαγωγέα. Ο οδηγός του ταξί που έφτασε στο σπίτι των Franks, σταλμένο απ’ τον απαγωγέα για να τους παραλάβει, δεν γνώριζε τον προορισμό.

Λίγο αργότερα, στο φαρμακείο των Van de Bogert και Ross, στην Ανατολική 63η Οδό, κάποιος ζήτησε στο τηλέφωνο τον κ. Franks. Ο υπάλληλος είπε πως δεν υπήρχε κάποιος με αυτό το όνομα στο κατάστημα. Ακολούθησε και δεύτερο τηλεφώνημα, λίγα λεπτά αργότερα, κι αυτή τη φορά ο καλών έδωσε και την περιγραφή του Jacob Franks, για να πληροφορηθεί εκ νέου από τον υπάλληλο πως κανείς που να ταιριάζει στην περιγραφή αυτή δεν βρισκόταν, εκείνη την στιγμή, στο φαρμακείο.

Στο μεταξύ –και για να επισπευσθεί η σύλληψη των δολοφόνων- δημοσιεύτηκαν κάμποσες αμοιβές για την παροχή ουσιαστικών πληροφοριών: ο Jacob Francs προσέφερε $5.000, ο Αρχηγός της Αστυνομίας $1.000 και οι δύο μεγαλύτερες εφημερίδες του Chicago, η Tribune και η Herald and Examiner, από $5.000 η κάθε μια.

Robert E. Crowe

Επικεφαλής της όλης διαδικασίας τέθηκε ο Εισαγγελέας Robert E. Crowe. Tον πλαισίωσαν, με πλήρη απασχόληση, τρία ακόμα άτομα, ανάμεσα στα οποία και ο Bert Cronson, ανηψιός του Samuel Ettelson. Ο Crowe, ένας 45χρονος πολιτικός διαβόητος για την επιθετικότητα και το πείσμα του, προσπαθούσε να εδραιωθεί ως το μείζον πολιτικό πρόσωπο των Ρεπουμπλικανών στην ευρύτερη περιοχή του Chicago. Αντιλαμβανόταν πως μια ευτυχής έκβαση στην αναζήτηση των δολοφόνων του Bobby Franks θα τον βοηθούσε ιδιαίτερα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η ομάδα των ερευνητών πήγε στον αγωγό, κοντά στις γραμμές του τραίνου, όπου είχε ανακαλυφθεί το πτώμα του Bobby. Σιδηροδρομικοί εργάτες έβγαλαν το γυμνό σώμα του παιδιού από το νερό. Κανένα από τα ρούχα του δεν βρέθηκε εκεί κοντά, αλλά ένα ζευγάρι γυαλιά οράσεως βρισκόταν στο έδαφος, δίπλα από τον αγωγό.

Το σημείωμα των λύτρων, όπως αποφάνθηκαν οι τεχνικοί της αστυνομίας, είχε δακτυλογραφηθεί από αρχάριο δακτυλογράφο σε μια γραφομηχανή Underwood. O Oscar Wolff, διευθυντής της ιατροδικαστικής υπηρεσίας, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι τα αγγλικά της επιστολής ήταν άψογα και, άρα, ο συγγραφέας ήταν άτομο μορφωμένο. «Εδώ υπάρχει ευφυΐα, επικίνδυνο προτέρημα για εγκληματία…Η απληστία φαίνεται να είναι το κυρίαρχο στοιχείο στην υπόθεση, γεγονός που μας οδηγεί να πιστέψουμε πως, νεκρός ή ζωντανός, ο Bobby Franks –ο γιος του εκατομμυριούχου- θα απέφερε στους απαγωγείς και δολοφόνους τα λύτρα».

Η αστυνομία στον αγωγό
Η αστυνομία στον αγωγό

Καθώς το γεγονός ότι κάποιος μορφωμένος είχε συντάξει το σημείωμα των λύτρων αποτελούσε, πλέον, βεβαιότητα, η αστυνομία έστρεψε την προσοχή της στους καθηγητές του Harvard School, του σχολείου του Bobby. Συνέλαβε τρεις από αυτούς και τους ανέκρινε πιεστικά, ενώ τα διαμερίσματά τους ερευνήθηκαν εξονυχιστικά. Δεν προέκυψε το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο εναντίον τους.

Τα μικρά, κοκάλινα γυαλιά που ανακαλύφθηκαν κοντά στο πτώμα δεν ανήκαν στο θύμα. Ο σκελετός τους, φτιαγμένος από Xylonite (ένα είδος πλαστικού, παρόμοιο με celluloid, αλλά με προέλευση από την Αγγλία), ήταν δαγκωμένος στις άκρες. Η οπτική συνταγή ήταν πολύ κοινή, για μυωπία, γεγονός που δεν θα βοηθούσε στην ανακάλυψη του κατόχου τους. Εντούτοις, έγινε κάθε προσπάθεια: η φωτογραφία των γυαλιών μπήκε σε όλες τις εφημερίδες και αστυνομικοί επισκέφθηκαν κάθε οπτικό κατάστημα της πόλης.

Σιγά-σιγά η έρευνα αρχίζει να αποδίδει καρπούς και διάφορες σημαντικές πληροφορίες να φθάνουν στην αστυνομία.

James Mulroy και Alvin Goldstein

Α) Την Παρασκευή 23 Μαΐου, ο Richard Loeb βρίσκεται στο οίκημα της πανεπιστημιακής αδελφότητας ΖΒΤ, της οποίας ήταν μέλος. Κουβεντιάζει με τον Howard Mayer, σύνδεσμο της αδελφότητας με την εφημερίδα Evening American. Στην παρέα τους έρχονται άλλοι δυο δημοσιογράφοι της Daily News, οι James Mulroy και Alvin Goldstein. Ο Loeb προτείνει να πάνε να ανακαλύψουν το φαρμακείο όπου ο απαγωγέας είχε δώσει ραντεβού στον Jacob Franks. Καθώς γνωρίζουν την οδό, αλλά όχι τον αριθμό, μπαίνουν σε όλα τα φαρμακεία του δρόμου και καταλήγουν στο σωστό. Ο υπάλληλος παραδέχτηκε τις δύο κλήσεις για τον Jacob Franks, γεγονός που έκανε το Loeb να αναφωνήσει ενθουσιασμένος: «Βλέπετε; Βλέπετε; Σας το έλεγα! Αυτά είναι τα αποτελέσματα, κύριοι, του να διαβάζει κάποιος αστυνομικά μυθιστορήματα!». Ο ενθουσιασμός και η έξαψή του έκαναν βαθειά εντύπωση στους δημοσιογράφους που τον συνόδευαν. Ο Mulroy τον ρώτησε αν γνώριζε το δολοφονημένο αγόρι. Ο Loeb απάντησε πως το γνώριζε και πρόσθεσε: «Αν επρόκειτο να δολοφονήσω κάποιον, θα ήταν σίγουρα ένα τέτοιο αλλαζονικό μαλακισμένο σαν τον Bobby Franks».

Β) Την ίδια μέρα (23 Μαΐου) ολοκληρώνεται η ιατροδικαστική εξέταση. Ο ιατροδικαστής, Δρ. Joseph Springer διεξήγαγε την νεκροψία. Ο Bobby Franks είχε πεθάνει από ασφυξία, καθώς ο δολοφόνος του είχε χώσει κάτι στο στόμα. Υπήρχαν αρκετά τραύματα στο σώμα του, πράγμα που έδειχνε πως το αγόρι είχε αγωνιστεί για τη ζωή του. Υπήρχαν μικρές πληγές και στις δυο πλευρές του κεφαλιού του καθώς και αίμα και μελανιές από ένα χτύπημα με αμβλύ όργανο στο μέτωπό του. Κάποιο χημικό είχε χυθεί στο πρόσωπο και στα γεννητικά του όργανα. Ενώ υπήρχε κάποια διαστολή του πρωκτού, ο Springer δήλωσε πως το αγόρι δεν είχε βιαστεί.

Bobby Franks

Γ) Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η αστυνομία έψαξε ολόκληρη την περιοχή γύρω από την Wolf Lake. O θηροφύλακας ανέφερε πως ένας από τους πιο συχνούς επισκέπτες ήταν ο γνωστός ορνιθολόγος Nathan Leopold. Αμέσως ασυτνομικοί έσπευσαν στο μέγαρο των Leopold και ανάγκασαν έναν από τους υπηρέτες να ξυπνήσει τον Nathan, προκειμένου να δώσει κατάθεση. Οι απαντήσεις του αναφορικά με την παρακολούθηση των πουλιών ήταν πολύ πειστικές και δεν δημιούργησαν καμία υποψία στους αστυνομικούς.

Δ) Ένας οδηγός ταξί εμφανίστηκε στο αστυνομικό τμήμα και κατέθεσε πως, μέρες πριν τον φόνο, είχε μεταφέρει δυο πολύ καλοντυμένους νεαρούς στο σπίτι των Franks. Έμειναν αρκετή ώρα παρκαρισμένοι εκεί, χωρίς οι νεαροί άνδρες να βγουν από το αυτοκίνητο. Μετά τους μετέφερε σε άλλο προορισμό.

Ε) Οκτώ ημέρες μετά τη δολοφονία, η αστυνομία ανακάλυψε πως οι μεντεσέδες στα γυαλιά που είχαν βρεθεί ήταν πολύ ιδιαίτερη. Αυτό, σε συνδυασμό με το υλικό κατασκευής τους, οδήγησε στο να ταυτοποιηθούν τα γυαλιά ως προερχόμενα από την Αγγλία. Ήταν ένα πανάκριβο ζευγάρι γυαλιών εισαγωγής και μόνο τρία τέτοια είχαν πουληθεί σε ολόκληρη την πολιτεία. Ένα από αυτά είχε αγοράσει ο Nathan Leopold.

Το κουβάρι είχε αρχίσει να ξετυλίγεται για τα καλά.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment

 

2 σκέψεις σχετικά με το “Υπόθεση Leopold και Loeb: Το πείραμα του τέλειου εγκλήματος – 2”

  1. Εξαιρετικό!! Αναμένουμε τη συνέχεια…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s