Υπόθεση Leopold και Loeb: Το πείραμα του τέλειου εγκλήματος – 4


19240721trib05Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Ο αντίκτυπος και η υπεράσπιση

Η υπόθεση των Leopold και Loeb κυριάρχησε στις εφημερίδες, όχι μόνο της πόλης αλλά και σε εθνικό επίπεδο. Η Tribune εξήγησε τον λόγο: «Με δεδομένο το γεγονός ότι η επίλυση της απαγωγής και της δολοφονίας του Bobby Franks θα αποτελέσει και την επίλυση ενός εγκλήματος μοναδικού στα χρονικά του Chicago, αλλά και πιθανότατα ενός εγκλήματος χωρίς προηγούμενο στην εγκληματολογική ιστορία ολοκλήρου της Αμερικής, η εφημερίδα μας από σήμερα θα αφιερώνει πολλές στήλες σε νέα, σχόλια και φωτογραφίες σχετικά με την υπόθεση. Θα πληροφορήσουμε τους αναγνώστες μας για τα πάντα: το διαβολικό πνεύμα που συνέλαβε και σχεδίασε το σχέδιο της απαγωγής και της δολοφονίας, τον πλούτο των οικογενειών και το λαμπρό, σύμφωνα με τις προδιαγραφές, μέλλον των δολοφόνων, την υψηλότατη νοημοσύνη τους, τις υπάρχουσες διαστροφές, τα αίτια της απαγωγής και τις δολοφονίας –που ακόμα παραμένει να διευκρινιστεί αν ήταν η απληστία για τα λύτρα, η διεστραμμένη αντίληψη μιας νέας εμπειρίας, η συγκίνηση για τη σύλληψη και την εκτέλεση μια μοναδικά πολύπλοκης επιχείρησης. Η Tribune θα σας ενημερώνει για όλα».

Το κοινό παρακολουθούσε τα γεγονότα σοκαρισμένο και οι εφημερίδες απαιτούσαν άμεση τιμωρία των ενόχων. «Δεν πρέπει η δικαιοσύνη να κωλυσιεργήσει, δηλητηριάζοντας το αίσθημα περί δικαίου των πολιτών. Το δημόσιο συμφέρον απαιτεί η υπόθεση να ξεκαθαρίσει άμεσα και οι ευθύνες να αποδοθούν», έγραψε η The Herald and Examiner.

Η δολοφονία του Bobby Franks και η ομολογία των Leopold και Loeb, προξένησαν μεγάλη αναστάτωση στην εβραϊκή κοινότητα του Chicago. Ήταν πέρα από κάθε φαντασία το γεγονός ότι ένα τόσο ειδεχθές έγκλημα είχε διαπραχθεί από τα λαμπρά, μορφωμένα και χαϊδεμένα αγόρια δύο επιφανών οικογενειών της εβραϊκής ελίτ. Αυτές οι δύο οικογένειες ήταν ταυτόχρονα παραδείγματα και σύμβολα. Οι πατεράδες των δύο νέων ήταν αγαπητοί και συμπαθείς στην κοινότητα. Τόσο ο Albert Loeb, που ανάρρωνε έπειτα από μια σοβαρή καρδιακή προσβολή, όσο και ο Nathan Leopold, ηλικιωμένος και ανάπηρος, προσπαθούσαν να κατανοήσουν το έγκλημα που διέπραξαν και ομολόγησαν οι γιοι τους και να μαζέψουν και να ξανασυναρμολογήσουν τα κομμάτια στα οποία διαλύθηκαν οι οικογένειές τους.

Meyer-Levin-300x248
Meyer Levin

Ο Meyer Levin, δημοσιογράφος και συγγραφέας ο οποίος αργότερα (1956) θα εξέδιδε το βραβευμένο βιβλίο Compulsion που αναφέρεται στην υπόθεση, έγραψε: «ήταν πραγματικά ένα είδος ανακούφισης το γεγονός πως, εκτός από τους δράστες, το θύμα ήταν εβραϊκής καταγωγής, κάτι που ψιθυριστά ομολογούσαμε μεταξύ μας. Παρόλο που η συγκεκριμένη υπόθεση δεν ξεσήκωσε ρατσιστικά σχόλια, δεν ξεπεράσαμε ποτέ το γεγονός ότι οι εμπνευστές και εκτελεστές ενός τόσο διαστροφικού και φρικτού εγκλήματος ήταν Εβραίοι».

Όταν καταλάγιασε ο θόρυβος που ξεσήκωσαν οι ομολογίες των δραστών, ο Crowe άρχισε την συγκέντρωση των αποδείξεων, παίρνοντας τους Leopold και Loeb μαζί του, καθώς επισκεπτόταν τα μέρη της διαδρομής που είχαν ακολουθήσει οι δράστες. Εντοπίστηκε ο υπάλληλος που είχε πουλήσει στον Leopold το υδροχλωρικό οξύ που είχε ρίξει στα γεννητικά όργανα του Bobby Frank για να εξαφανίσει την απόδειξη της περιτομής του. Το σκαρπέλο, με το οποίο είχαν χτυπήσει τον Bobby, είχε βρεθεί από έναν άνδρα, ο οποίος τους είχε δει να το πετάνε από το αυτοκίνητο. Τα παπούτσια του Bobby, που είχαν εγκαταλειφθεί στην άκρη του δρόμου, βρέθηκαν ύστερα από έρευνα. Tο ίδιο και η γραφομηχανή στην οποία είχαν δακτυλογραφήσει τα σημειώματα των λύτρων. Ο Crowe ήταν πολύ ευχαριστημένος από την συγκέντρωση όλων αυτών των αποδεικτικών στοιχείων. «Έχουμε τις πιο ακλόνητες αποδείξεις για μια εγκληματική υπόθεση, που έχω συνατήσει στην καριέρα μου», δήλωσε.

ll9
H γραφομηχανή στα χέρια του Crowe

Την ίδια ημέρα ο Jacob Loeb, θείος του Richard, και ο Benjamin Bachrach, ένας επιτυχημένος δικηγόρος, προσπαθούσαν να ανακαλύψουν το μέρος όπου εκρατούντο οι Leopold και Loeb, αλλά η αστυνομία δεν τους έδινε καμία πληροφορία. Είχε, πλέον, καταστεί σαφές ότι τα αγόρια χρειάζονταν άμεσα δικηγόρο υπεράσπισης. Αργά το ίδιο βράδυ ο Jacob Loeb επισκέφθηκε τον 67χρονο Clarence Darrow, έναν δικηγόρο-αουτσάιντερ, ο οποίος είχε γίνει γνωστός για τους αγώνες του για την κατάργηση της θανατικής ποινής. Ο Darrow και η γυναίκα του κοιμόνταν, όταν ο Jacob Loeb τους χτύπησε την πόρτα. «Εξασφάλισέ τους τα ισόβια, αντί της θανατικής ποινής», ικέτεψε τον δικηγόρο. «Μόνο αυτό ζητάμε. Θα πληρώσουμε οποιοδήποτε ποσό αλλά, για όνομα του Θεού, μην αφήσεις να τους κρεμάσουν».

Ο Darrow δέχτηκε να αναλάβει την υπόθεση, όχι για τα χρήματα, αλλά επειδή του δινόταν η μοναδική ευκαιρία με την υπεράσπιση των δύο νέων, να πολεμήσει την θανατική ποινή. Η υπόθεση είχε αποκτήσει ήδη τεράστια δημοσιότητα σε όλη την Αμερική αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο και ήταν μια σπάνια ευκαιρία για εκείνον να ακουστούν ευρέως οι απόψεις του για την εσχάτη των ποινών.

Τα αγόρια είχαν ήδη καταφέρει ένα τεράστιο πλήγμα στην υπεράσπισή τους, όχι μόνο εξαιτίας των ομολογιών τους αλλά και από το γεγονός ότι είχαν συνοδέψει ναι βοηθήσει την αστυνομία να ανακαλύψει και να συγκεντρώσει όλα τα συντριπτικά αποδεικτικά στοιχεία της ενοχής τους. Επίσης μιλούσαν άκριτα σε όλους, είτε επρόκειτο για αστυνομικούς είτε για δημοσιογράφους. Διψούσαν για ακροατήριο, χωρίς να τους ενδιαφέρει το γεγονός ότι, με αυτόν τον τρόπο, αποδυνάμωναν και δυσχέραιναν τη θέση τους.

Retouched from CDN-CD series
Οι Loeb και Leopold, με την ομάδα του Crowe

Ο Leopold είπε σε έναν δημοσιογράφο: «Είχαμε προβάρει, τουλάχιστον τρεις φορές, την απαγωγή, εκτελώντας την σε όλες της τις λεπτομέρειες. Το μόνο που μας έλειπε ήταν το αγόρι που θα αρπάζαμε και θα σκοτώναμε. Ήταν μόνο ένα πείραμα. Για μας ήταν πολύ εύκολο, όσο εύκολο είναι για τον εντομολόγο να διαπεράσει ένα ζωντανό έντομο με την καρφίτσα του». Ο Loeb είπε στον αρχηγό της αστυνομίας: «Αυτή η υπόθεση θα με διαπλάσει. Θα περάσω λίγα χρόνια στη φυλακή και μετά θα με ελευθερώσουν. Θα βγω στην κοινωνία έτοιμος να ξεκινήσω μια καινούργια ζωή». Τόσο οι αστυνομικοί όσο και οι δημοσιογράφοι κατέγραφαν μανιωδώς κάθε λέξη που ξεστόμιζαν οι δυο φίλοι.

Την επομένη ο Darrow είχε ήδη αναλάβει την υπόθεση. Την Κυριακή 1η Ιουνίου, συνοδευόμενος από τους Jacob Loeb και Benjamin Bachrach, πήγε στο αστυνομικό τμήμα και περίμεναν τα αγόρια να επιστρέψουν από μια ακόμη βόλτα συγκέντρωσης αποδεικτικών στοιχείων, στην οποία είχαν εξαπολυθεί με τον Crowe. Μετά την επιστροφή τους απαίτησε να τους συναντήσει, μα του το αρνήθηκαν, επειδή ο Crowe είχε κανονίσει με τρεις υπηρεσιακούς ιατροδικαστικούς ψυχιάτρους να εξετάσουν τα αγόρια το ίδιο απόγευμα, ώστε να βεβαιώσουν ότι είχαν αφενός σώας τας φρένας και είχαν διαπράξει το έγκλημα αφετέρου.

723268-a253fade9cb1b0746180f35a5b3c946f.png
Loeb, Darrow και Leopold

Νωρίς το επόμενο πρωί οι Darrow και Bachrach εμφανίστηκαν στο γραφείο του Crowe και κατέθεσαν αίτημα για την μεταφορά των δύο νέων στις τοπικές φυλακές, όπου οι οικογένειές τους θα είχαν τη δυνατότητα να τους επισκεφθούν. Και πάλι ο Crowe αρνήθηκε, προκειμένου οι υπηρεσιακοί ψυχίατροι να ολοκληρώσουν την εξέταση. Ο Crowe υπέθετε πως η υπερασπιστική γραμμή του Darrow θα εστίαζε στον ισχυρισμό ότι οι Leopold και Loeb ήταν παράφρονες και ήθελε να εξασφαλίσει για τον εαυτό του την απόδειξη για την εξαιρετική κατάσταση των λογικών τους, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, μέσα από τις εκθέσεις των ψυχιάτρων, προτού οι δικηγόροι τους θέσουν τέρμα σε όλες τις επιβαρυντικές γι αυτούς εξομολογήσεις τους.

Ο Darrow, ωστόσο, είχε εξασφαλίσει δικαστική εντολή από τον δικαστή John R. Caverly και τα αγόρια μπόρεσαν να συναντηθούν με τους δικηγόρους τους πριν μεταφερθούν στη φυλακή της πολιτείας. «Να είστε ευγενείς. Να είστε συνεργάσιμοι», τους είπε ο Darrow. «Αλλά μην δώσετε άλλες ελπίδες στον Crowe. Απλά να είστε ήσυχοι και να αρνηθείτε να απαντήσετε σε περαιτέρω ερωτήσεις».

Στη φυλακή οι Leopold και Loeb καλοπερνούσαν σχεδόν όσο και στα σπίτια τους. Το Εστιατόριο Stein τους έφερνε καθημερινά ωραιότατα γεύματα και τσιγάρα, αλλά ακόμη και ποτά τα οποία περνούσαν κρυφά μέσα στη φυλακή, καθώς βρισκόμαστε στα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική.

s-l300Στις 5 Ιουνίου του 1924, απαγγέλθηκαν επίσημα οι κατηγορίες. Την επόμενη ημέρα οι πλήρεις τους ομολογίες είχαν δημοσιευθεί σε όλες τις εφημερίδες. Το κοινό είχε φανατιστεί όχι μόνο από το έγκλημα αυτό καθαυτό, αλλά και από την αντίληψη –που σιγά-σιγά μεταμορφωνόταν σε βεβαιότητα με τα εμπρηστικά άρθρα των εφημερίδων- ότι οι πάμπλουτες οικογένειες των δύο δολοφόνων θα σκέπαζαν τον Clarence Darrow με χρυσάφι, προκειμένου να τους σώσει απ’ την αγχόνη. Με τη βοήθεια του Darrow, οι οικογένειες συνέταξαν μια κοινή δήλωση η οποία, εν συντομία, έλεγε πως «δεν θα δαπανηθούν μεγάλα ποσά για την υπεράσπιση είτε για ιατρική πραγματογνωμοσύνη».

Στο μεταξύ ο Walter Bachrach, αδελφός του Benjamin, παραβρέθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ομοσπονδίας (Α.Ψ.Ο.), όπου και στρατολόγησε τρεις κορυφαίους επιστήμονες: τον Dr. William A. White πρόεδρο της Α.Ψ.Ο και διευθύνοντα του Νοσοκομείου St Elizabeth στη Washington D.C., τον Dr. William Healy ειδήμονα στην νεανική εγκληματική ψυχολογία και τον Dr. Bernard Glueck επικεφαλής της ψυχιατρικής κλινικής στις φυλακές του Sing Sing, στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Σε αντίθεση με τους υπηρεσιακούς ψυχιάτρους του Crowe, οι ειδικοί του Bachrach ήταν νεωτεριστές Φροϋδικοί οι οποίοι πίστευαν στα κίνητρα και στους καταναγκασμούς που βρίσκονταν στο υποσυνείδητο. Δύο ακόμη ψυχίατροι προσλήφθηκαν επικουρικά, οι Dr. Harold Hulbert και Dr. Carl Bowman.

The Alienists Benjamin Bachrach, Dr. Harold Hulbert και Dr. Carl Bowman
Οι ψυχίατροι Benjamin Bachrach, Harold Hulbert και Carl Bowman

Ο Leopold απολάμβανε τις συνεδρίες με τους ψυχιάτρους, το εγώ του τρεφόταν από το γεγονός ότι αυτοί οι ειδικοί έβαζαν την προσωπικότητά του στο μικροσκόπιο. Επιπλέον του δινόταν η ευκαιρία να κάνει κάτι που αγαπούσε πολύ: να μιλά ακατάπαυστα για τον εαυτό του. Ο Loeb αντιθέτως βαριόταν πολύ την όλη διαδικασία και πολλές φορές τον έπαιρνε ο ύπνος. Κανένα από τα δύο αγόρια δεν έδειξε ίχνος ενοχής ή τύψεων για το έγκλημά τους, αν και οι δύο ήταν αναστατωμένοι και στενοχωρημένοι για τη συμφορά που προκάλεσαν στις οικογένειές τους.

Συνεχίζεται

crime_and_punishment

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Υπόθεση Leopold και Loeb: Το πείραμα του τέλειου εγκλήματος – 4”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s