Υπόθεση Leopold και Loeb: Το πείραμα του τέλειου εγκλήματος – 5

 

34573221

Προηγούμενο

Της Νίνας Κουλετάκη

Η δίκη

Στις 21 Ιουλίου του 1924 άρχισε η δίκη των Nathan Leopold, Jr. και Richard Loeb, με πρόεδρο τον δικαστή John R. Caverly.

Ο Darrow πλησίασε την έδρα κι άρχισε να μιλά χαμηλόφωνα. Κατ’ αρχάς καθησύχασε το δικαστήριο ότι δεν είχε πρόθεση να μεταφέρει την διεξαγωγή της δίκης σε άλλη πόλη, ούτε θα προσπαθούσε να σταματήσει την κατηγορούσα αρχή από το να διαχωρίσει τις κατηγορίες της απαγωγής από εκείνες της δολοφονίας. «Επιθυμούμε να καταστήσουμε σαφές, με κάθε ειλικρίνεια, ότι κανείς σε αυτή την υπόθεση δεν πιστεύει πως οι κατηγορούμενοι είναι αθώοι ή θα έπρεπε να ελευθερωθούν. Αντιθέτως πιστεύουμε πως πρέπει να απομονωθούν από την κοινωνία δια βίου… Μετά από πολλή σκέψη και ενδελεχή συζήτηση, αποφασίσαμε να αλλάξουμε την θέση μας, ως υπεράσπιση, από την μη ενοχή και να δηλώσουμε ενοχή. Αυτό ισχύει και για τους δύο κατηγορούμενους».

Όλοι στην αίθουσα σοκαρίστηκαν. Ήταν σίγουροι πως ο Darrow θα δήλωνε πως οι πελάτες του ήταν αθώοι λόγω παράνοιας. Ο ίδιος το είχε καιρό σχεδιάσει και το είχε συζητήσει και με τις δύο οικογένειες, όμως οι κατηγορούμενοι το αγνοούσαν και το πληροφορήθηκαν, μαζί με όλους τους υπόλοιπους, μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου. Κατάλαβαν πως αυτή ήταν η μόνη ελπίδα που είχαν ν’ αποφύγουν την κρεμάλα. Ο Darrow τους το εξήγησε: «Ο Crowe σας έχει κατηγορήσει ξεχωριστά για την απαγωγή και τον φόνο. Θα δοκιμάσει με τη μία κατηγορία, την δολοφονία π.χ., κι αν η ποινή που θα επισύρει η καταδίκη σας είναι μικρότερη της θανατικής, τότε θα ρίξει και την άλλη κατηγορία, της απαγωγής. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να του στερήσουμε αυτό το ατού: να παραδεχτούμε ενοχή και για τις δύο κατηγορίες, ώστε να μην μπορέσει να αποσύρει κάποια από αυτές. Γι αυτό το στοιχείο της έκπληξης ήταν τόσο σημαντικό και απολύτως αναγκαίο».

Judge John Caverly
Δικαστής John R. Caverly

Η απόφαση του Darrow ήταν σημαντική και για έναν ακόμη λόγο. Δηλώνοντας ένοχοι, οι δύο νέοι θα απέφευγαν να δικαστούν από ένα σώμα ενόρκων. Την ποινή τους θα την αποφάσιζε μόνο ένας δικαστής. Εάν ο Darrow επικαλούταν την αθωότητά τους λόγο παραφροσύνης, τότε οι ένορκοι θα είχαν τον λόγο. Με δεδομένη την κοινωνική κατακραυγή και τη ζημιά που είχαν κάνει οι ίδιοι στην υπόθεσή τους με τις διάφορες δηλώσεις τους, δεν υπήρχε σχεδόν καμία ελπίδα το οποιοδήποτε σώμα ενόρκων να μην τους καταδικάσει σε θάνατο. Ο Darrow γνώριζε πολύ καλά ότι για τους ενόρκους θα ήταν πολύ πιο εύκολο να επιβάλουν την θανατική ποινή καθώς –λόγω της συλλογικότητας της απόφασης- το αίσθημα ευθύνης μετριαζόταν. Αντιθέτως, ο δικαστής Caverly θα έπρεπε να ζει με αυτό το υπόλοιπο της ζωής του. Ο συνήγορος των Leopold και Loeb πίστευε πως θα ήταν πιο εύκολο να αποφύγει την θανατική ποινή έχοντας απέναντί του τον Caverly, με δεδομένα την διανοητική κατάσταση των αγοριών και το νεαρό της ηλικίας τους.

darrow-and-ll
Leopold, Darrow, Loeb

O Caverly ζήτησε από τους κατηγορούμενους να πλησιάσουν την έδρα και ρώτησε τον καθένα τους: «εάν δηλώσετε ένοχοι, το δικαστήριο μπορεί να σας καταδικάσει σε θάνατο. Ή μπορεί να σας καταδικάσει σε ισόβια. Ή, τουλάχιστον, να σας καταδικάσει σε πολυετή φυλάκιση, όχι μικρότερη των δεκατεσσάρων ετών. Τώρα, λοιπόν, συνειδητοποιώντας τι σημαίνει η δήλωση ενοχής σας, εξακολουθείτε να επιθυμείτε να δηλώσετε ένοχοι;». Τα αγόρια απάντησαν αμφότερα «ναι». Ήταν, ίσως, η πρώτη στιγμή που συνειδητοποιούσαν τις συνέπειες των πράξεών τους. Το ίδιο, για τις δικές του πράξεις, συνειδητοποίησε και ο δικαστής Caverly. Μόνος αυτός θα αποφάσιζε αν τα αγόρια θα οδηγούνταν στην αγχόνη. Ήταν μια απόφαση που ο δικαστής δεν ήθελε να πάρει…

POLICE LINES CHECK CROWD_S ADVANCE ON COURTROOM
Κόσμος έξω από το δικαστήριο

Η κατηγορούσα αρχή

Η ζεστή και αποπνικτική αίθουσα του δικαστηρίου ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Τριακόσιοι άνθρωποι ήταν στριμωγμένοι εντός της, διακόσιοι από τους οποίους ήταν αντιπρόσωποι των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μόνο εβδομήντα θέσεις διατέθηκαν στο κοινό.

Ο δικαστής John R. Caverly ήταν ένας ιδιαίτερα καλλιεργημένος άνθρωπος, εξήντα τριών ετών. Γεννημένος από άγγλους μετανάστες, τελείωσε το κολλέγιο και τη Νομική Σχολή, εργαζόμενος ταυτόχρονα σε χαλυβουργείο. Όταν του ανατέθηκε αυτή η υπόθεση βρισκόταν προς το τέλος της καριέρας του, στη διάρκεια της οποίας είχε επιβάλει την θανατική ποινή μόνο πέντε φορές, όλες μετά από απόφαση του σώματος των ενόρκων.

Robert_Crowe
Εισαγγελέας Robert E. Crowe

Ο Εισαγγελέας Robert E. Crowe έκανε την εναρκτήρια ομιλία: «Τα αποδεικτικά στοιχεία σ’ αυτή την υπόθεση, θα αποδείξουν ότι ο κατηγορούμενος Nathan Leopold Jr., είναι ένας νέος δεκαοκτώ ετών, ότι ο άλλος κατηγορούμενος, Richard Loeb, είναι ένας νέος δεκαεννέα ετών, ότι αμφότεροι είναι γιοι αξιοσέβαστων και σημαντικών πολιτών της κοινωνίας, ότι οι γονείς τους τους έδωσαν κάθε τι που ο πλούτος και η πολυτέλεια μπορούν να εξασφαλίσουν. Πήγαν στα καλύτερα σχολεία της πόλης και, πολλές φορές, είχαν ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Αυτοί οι δύο νέοι έδειχναν την ίδια συμπεριφορά με όλους τους νέους της τάξης τους και της οικονομικής τους επιφάνειας, με την εξαίρεση του πάθους τους για τον τζόγο και τα στοιχήματα, τόσο υψηλά και αδιανόητα πολλές φορές, ώστε ήταν αδύνατο σε πολλούς πλούσιους φίλους τους να τα αντιμετωπίσουν.

»Εν συνεχεία τα στοιχεία θα αποδείξουν ότι τον Οκτώβρη ή τον Νοέμβρη του παρελθόντος έτους, οι δύο κατηγορούμενοι συνωμότησαν με σκοπό την αποκομιδή χρημάτων και, προκειμένου να το καταφέρουν, ήταν αποφασισμένοι να διαπράξουν φόνο εν ψυχρώ».

Leopold_Loeb_DN_0077051r
Στη δίκη

Μια ώρα αργότερα ο Crowe ολοκλήρωνε λέγοντας: «Στο όνομα των πολιτών του Illinois, στο όνομα κάθε μητέρας και κάθε πατέρα αυτής της πολιτείας, στο όνομα κάθε παιδιού, θα ζητήσουμε την εσχάτη των ποινών για τον καθένα από αυτούς τους ψυχρούς, ανάλγητους και αισχρούς δολοφόνους».

Ο Darrow έσπευσε να απαντήσει: «Θα επιμείνουμε, Εντιμότατε, ότι όσο τρομακτική κι αν είναι αυτή η δολοφονία, όπως τρομακτική είναι κάθε δολοφονία, θα είναι χωρίς προηγούμενο μια καταδικαστική απόφαση σε θάνατο δύο τόσο νέων παιδιών. Η θέα των πτωμάτων των Leopold και Loeb να αιωρούνται απ’ το σχοινί της αγχόνης, δεν πρόκειται να φέρει πίσω τον Robert Franks, ούτε να συνεισφέρει στην ειρήνη και ασφάλεια της κοινωνίας».

Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε έναν-έναν τους μάρτυρές της. Η στρατηγική της ήταν να αναδείξει τη φρίκη του εγκλήματος. Η υπεράσπιση δεν αντεξέτασε, σχεδόν, κανέναν τους, για να μην μεγαλώσει περισσότερο τη φρίκη.

Captain Morgan Collins of Chicago Police Department and Robert E. Crowe, Cook County State's Attorney, sitting with three other me
O Crowe με τον Αρχηγό της αστυνομίας του Chicago και μάρτυρες κατηγορίας

Εντούτοις, οι δύο κατηγορούμενοι διατήρησαν την καλή τους διάθεση και την ελαφρότητα στην συμπεριφορά, αγνοώντας τη θηλιά που κρεμόταν πάνω απ’ τα κεφάλια τους. Την επόμενη ημέρα, Πέμπτη 23 Ιουλίου και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ο Loeb είπε στους δημοσιογράφους πως είχε μια σημαντική ανακοίνωση γι αυτούς. «Είμαστε ενωμένοι σε μια μεγάλη και βαθιά ελπίδα για την σημερινή ημέρα», είπε με στόμφο. «Ο κ. Leopold κι εγώ, συζητήσαμε το θέμα και καταλήξαμε σε μια αμοιβαία απόφαση. Έχουμε μία και μοναδική ελπίδα: να είναι λίγο πιο δροσερά σήμερα. Χθες έκανε καταραμένη ζέστη», συμπλήρωσε ξεσπώντας σε γέλια.

Μια εβδομάδα και 81 μάρτυρες αργότερα, ο Crowe έκανε την τελική του αγόρευση. Είχε αποδείξει την ενοχή των αγοριών, πέρα από κάθε αμφιβολία. Βέβαια, οι κατηγορούμενοι είχαν ήδη δηλώσει πως ήταν ένοχοι, οπότε όλες οι διεργασίες εκείνης της εβδομάδας απλώς επιβεβαίωσαν το προφανές.

Clarence_Darrow
O Clarence Darrow, συνήγορος υπεράσπισης

Η υπεράσπιση

Όταν ήρθε η σειρά του, ο Darrow άρχισε την αγόρευσή του με τέτοιο τρόπο και τέτοιο περιεχόμενο ώστε, αυτή και μόνο η δίκη, τον έκανε να θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους δικηγόρους του κόσμου. «Από όσα ακούστηκαν σ’ αυτήν την αίθουσα, αντιλαμβάνομαι ότι σύμφωνα με την άποψη της κατηγορούσας αρχής ο κόσμος μας θα γίνει συντρίμμια, αν δεν στείλουμε στην κρεμάλα αυτούς τους δυο νέους. Ομολογώ ότι ποτέ πριν, στη ζωή και στην καριέρα μου, δεν συνάντησα μεγαλύτερη λαχτάρα για την επιβολή της θανατικής ποινής, απ’ όσο σ’ αυτήν την υπόθεση. Και, φυσικά, υπήρξαν πολύ πιο φρικιαστικά εγκλήματα από αυτό που δικάζουμε εδώ. Υπήρξαν χιλιάδες φρικιαστικά εγκλήματα πριν και, είναι σχεδόν βέβαιο, θα υπάρξουν χιλιάδες και μετά. Κι αυτό δεν αλλάζει, είτε τα αγόρια φυλακιστούν ή εκτελεστούν. Αν πίστευα πως το να τους στείλουμε στην αγχόνη θα απέτρεπε τα μελλοντικά εγκλήματα τότε, πιθανότατα, θα ήμουν υπέρ αυτής της άποψης. Αλλά δεν πιστεύω κάτι τέτοιο.

»Τι θα αποτελούσε ελαφρυντικό για τους δύο νέους; Το νεαρό της ηλικίας τους; Κι αν ναι, γιατί; Απλώς επειδή το παιδί δεν έχει την κρίση για την ζωή που έχει ένας ενήλικος… Οι κατηγορούμενοι είναι δύο ανήλικοι. Ο νόμος τους απαγορεύει να συνάψουν συμβόλαια, τους απαγορεύει να παντρευτούν χωρίς την συγκατάθεση των γονιών τους, τους απαγορεύει να ψηφίσουν; Γιατί; Επειδή δεν διαθέτουν την κρίση, ή οποία έρχεται με τα χρόνια και την εμπειρία, επειδή δεν μπορεί να θεωρηθούν πλήρως υπεύθυνοι…

»Δεν αντιλαμβάνομαι την ευκολία και την ελαφρότητα της καρδιάς με την οποία, η κατηγορούσα αρχή μιλά για την θανάτωση των δύο νέων, σαν να μιλούσε για μια επίσκεψή τους σε κάποιους αγώνες…».

Darrow1
Leopold, Darrow, Loeb

Στη συνέχεια ο Darrow κοίταξε τον δικαστή Caverly και, χαμηλώνοντας τον τόνο της φωνής του, είπε: «Δεν πιστεύω πως υπάρχει δικαστής σε ολόκληρη την πολιτεία, ο οποίος δεν θα έπαιρνε υπόψη του την πνευματική κατάσταση κάποιου, πριν τον καταδικάσει σε θάνατο».

Τελικά, ο Caverly δέχτηκε ν’ ακουστούν όσα ελαφρυντικά στοιχεία είχε να παρουσιάσει ο Darrow, ο οποίος είχε ήδη κερδίσει την πρώτη μάχη. Οι ψυχίατροι της υπεράσπισης μπορούσαν να κληθούν να καταθέσουν και η αναφορά των γιατρών Hulbert και Bowman να περάσει στα πρακτικά της δίκης.

Ο δικαστής Caverly μελέτησε ενδελεχώς τις ψυχιατρικές εκθέσεις των πραγματογνωμόνων, καθώς ήταν ο μόνος που θα αποφάσιζε αν θα συμφωνούσε ή όχι μαζί τους. Στο σύνολό τους, οι ψυχιατρικές αναφορές έδιναν πολύτιμες πληροφορίες για το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον των κατηγορουμένων. Επίσης έκαναν μια εκτίμηση της ηθικής και των αξιών των δύο αγοριών, οι οποίες ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες με εκείνες των οικογενειών τους.

5ac7be61d0a1db848d23ac5025d967c2--boardwalk-empire-true-crime

Συνεχίζεται

crime_and_punishment

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Υπόθεση Leopold και Loeb: Το πείραμα του τέλειου εγκλήματος – 5”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s